Drie jaar geleden studeerde hij af aan de Nederlandse Film en Televisie Academie, onlangs nam hij een Gouden Kalf in ontvangst voor zijn camerawerk in de film Nothing Personal. DoP Daniël Bouquet (28): ”Ik hoop dat het doorgaat zoals het ging.

Boven: Director of photography Daniël Bouquet op de set van Nothing Personal van Urszula Antoniak

Gerelateerd artikel: " Daniël Bouquet winnaar Gouden kalf voor Beste Camera"

Vliegende start
“Drie jaar geleden ben ik afgestudeerd aan de Nederlandse Film en Televisie Academie in Amsterdam. Normaal gesproken maak je een afstudeerfilm, maar omdat er veel projecten voorhanden waren, heb ik er twee gemaakt. De documentaire Doel Leeft (2005/2006), van Tom Fassaert en de fictiefilm Teer (2006), van Sacha Polak. Ze zijn best goed geworden. (Doel Leeft werd geselecteerd voor het Leipzig Festival for Documentary and Animated Film, Teer voor diverse buitenlandse filmfestivals, AV.) Ik denk dat ik daardoor veel werk heb gekregen in de periode na mijn afstuderen.”

Boven: Op de set van Nothing Personal

Assistentschap
“Tijdens mijn opleiding heb ik veel camera-assistentie gedaan. Daarna kon ik direct zelf aan de slag als DoP. Natuurlijk zit je op de academie met het ideaal om cameraman te worden, maar ik ging er niet vanuit dat het meteen zou lukken. Dat ik relatief weinig heb geassisteerd heeft voor- en nadelen. Het is prettig om helemaal blanco aan een project te kunnen beginnen. Maar soms mis ik het assisteren als opstapje; het biedt de gelegenheid om goed mee te kijken en te zien hoe een ander inhoudelijke keuzes maakt. Overleg met collega’s is belangrijk voor me. Het is niet goed om in je eentje voort te modderen.”

Grafische vormgeving
“Voor de filmacademie heb ik een jaar grafische vormgeving gestudeerd aan De Koninklijke Academie in Den Haag. Ik tekende en schilderde veel bij kunstenaar Max Koning in zijn atelier. Maar ik zag mezelf niet als beeldend kunstenaar of grafisch vormgever de hele dag binnen zitten. Op de kunstacademie ging ik steeds meer fotograferen en filmen. Uiteindelijk kwam ik op de filmacademie terecht; een fijne mix van creatief zijn, techniek, inhoud en praktijk. Fantastisch, precies voor mij gemaakt.”

Samenwerking
“Ik hoop dat ik de regisseurs die me vragen genoeg tijd kan geven. Ik vind het leuk om vroeg in te stappen en inhoudelijk betrokken te zijn. Niet om zo een stempel op een film te drukken, maar om goed te kunnen begrijpen wat een regisseur wil. Het komt uit iemand anders hoofd, maar een film moet ook een beetje van mij worden. Er zijn cameramensen die schrijvend meewerken. Dat vind ik teveel van het goede. Maar als er nog een klein beetje ontwikkeld wordt in het script, kun je wat helpen. Het is leuk om een regisseur te voeden. Samen kom je op nieuwe ideeën. Als DoP ben je niet alleen maar ‘ondersteunend en dienend’. Je hebt ook een enorme verantwoordelijkheid omdat je uiteindelijk behoorlijk rigoureuze keuzes maakt: je neemt heel belangrijke beslissingen door bepaalde dingen wel of niet te laten zien.”

Boven: Lotte Verbeek in Nothing Personal

Nothing Personal
“Een film van Urszula Antoniak over een jonge vrouw die al haar bezittingen achter laat om te gaan zwerven. Het script was op Ierland geschreven. Daar zochten we een specifiek, vrijstaand huis, in the middle of nowhere. Uiteindelijk vonden we een heel bijzonder huis, ooit gebouwd door de vader van Oscar Wilde. Het stond op een schiereilandje in Connemara; een ruig en ongerept gebied. Aan het interieur mochten we niets veranderen. We hebben met weinig licht heel simpel gedraaid en veel vrijheid gegeven aan spel en sfeer. Het was fijn dat er ruimte was om locale omstandigheden en gebruiken in de film te verwerken. Ze scheppen daar aan de kust bijvoorbeeld zeewier en gooien dat op groentetuinen om een snellere compostering te krijgen. Dat hebben we in de film opgenomen. Ook het weer mocht meedoen. Het was herfst, bijna winter. Het ene moment scheen de zon, even later kon het ineens enorm sneeuwen. Als de zon doorkwam in een shot, dan liet ik dat gaan. Als hij wegging; ook prima. De lengte van de shots gaf die ruimte. Normaal gesproken zoek je naar continuïteit, maar het is fijn als het weer mee mag spelen. Het zorgde voor bijzondere beelden: niet alleen het licht verandert, ook het ritme, het tempo van de film.”

Boven: Lotte Verbeek en Stephen Rea in Nothing Personal

Urszula Antoniak
“Nothing Personal is een auteursfilm. Het is heel spannend als degene die het scenario geschreven heeft het ook mag regisseren en het is een persoonlijk verhaal. Iemand heeft het dan zo gedetailleerd in zijn hoofd… We hebben heel lang gepraat over het scenario. Ik had allerlei beeldmateriaal verzameld dat ik haar liet zien en we spraken over het ritme, in montage en in energie. Zo probeerde ik steeds beter te weten wat zij wilde maken en wat bij haar verhaal paste. Het zat allemaal heel goed in haar hoofd, maar ik moest het er wel uitpeuteren. Dat was best lastig, omdat het zo abstract was. Het landschap is namelijk een bepaald karakter in de film. Het speelt mee. Maar ik praatte over een landschap dat ik nog niet kende. Pas toen ik ernaar toe ging, begon het te leven.”

Boven: Nothing Personal

Modern
“Ik vond het leuk dat Urszula achteraf zei dat ze de film heel modern vond. Dat ze het zich misschien klassieker had voorgesteld, maar dat het dat niet per se is geworden. Dat vond ik ook heel eng, omdat ik iets wilde maken dat zij op een bepaalde manier in haar hoofd had. Maar ik ben blij dat we het zo hebben gedaan. De vorm versterkt het verhaal.
Het moderne zit hem daarin dat je wat minder klassieke keuzes maakt. Dat je niet werkt aan de hand van de gulden snede, maar dat je iemand gecentreerd in beeld neemt. Dat scènes als het om kleur gaat, los van andere scènes mogen staan. Dat het dromerig wordt, of bovennatuurlijk, zoals de scène waarbij het haar van de actrice bijna wegvalt in de achtergrond. Dat soort momenten zijn heel apart, als je dat in slow motion doet, krijg je een vreemde sfeer. Als je die momenten combineert met normalere situaties, dan krijg je iets bijzonders.”

Boven: Focus Puller David van Berg en 2ND AC Mark Byrne op de set van Nothing Personal

Kalf
“Voor een DoP die al twintig jaar bezig is, is het misschien raar dat ik een Gouden Kalf krijg. Dat begrijp ik wel. Maar ik zie het niet als een oeuvreprijs; het is een prijs voor een project. Ik had het niet verwacht, en ik had het zeker niet durven hopen, want de andere genomineerden Lennert Hillege en Guido van Gennep maken prachtige films. Maar ik ben er heel blij mee, vooral met het feit dat ik hem voor Nothing Personal heb gekregen. Ik hoop wel dat mensen me blijven benaderen om wat ik doe, en niet omdat ik een Kalf heb gewonnen. En dat het zo doorgaat zoals het ging. Het is belangrijk om me goed te blijven realiseren waar ik sta, hoe ver ik ben, en dat ik met die kennis nieuwe projecten instap. Anders ga ik mezelf voorbij.

Boven: Daniël Bouquet met geluidsman Victor Horstink

Meer informatie op:
www.danielbouquet.com
www.nothingpersonalthemovie.com

Op Maandag 23 November om 20.30 uur vertoont de NSC Nothing Personal in Studio K, gevolgd door een Q & A met regisseur Urszula Antoniak en cameraman Daniël Bouquet.