Anton, ik weet uit ervaring dat een documentaire eigenlijk altijd zo goed is als het contact dat je hebt met de mensen over wie je de film maakt. Dat je een film niet alleen over iemand maakt, maar vooral ook met degene over wie je de film maakt. En dat het vertrouwen wat je onderling hebt met elkaar erg belangrijk is voor het slagen van je film. Maar hoe zit dat met dieren?

Anton van Munster: Aan de documentaires waar ik aan meegewerkt heb was zeker sprake van een hele goede verstandhouding. Als de verstandhouding er niet is, dan wordt het gewoon heel erg moeilijk. Je voelt steeds die belemmering. Of men vertrouwt je niet of men doet afstandelijk. Vaak moet je daar dan doorheen. En dan is het klaar, dan weten ze het.

Je bent afhankelijk van de situatie en als mensen tegen je zijn dan lukt het niet. Je moet dus zorgen dat je op een hele goede basis begint.

Anton van Munster: Dat dus over de verstandhouding tussen de filmer en de gefilmde. Dat kan ook in een heel kort moment. Je kunt elkaar ’s middags ontmoeten en een uur later ben je geweldig aan de gang. Het makkelijkste is wanneer mensen hun eigen beroep uitoefenen, met hun eigen dingen bezig zijn.

En met dieren filmen, wat je eigenlijk aan mij vroeg, daar heb je de grootste kans dat je met tevredenheid terug kunt kijken op een draaiperiode als je wat van die dieren weet.

Anton van Munster: Dat je hun gedrag weet, dat je toch een beetje hun levenscyclus en de manier waarop ze zich gedragen, hoe ze als groep functioneren, of als eenling. Als je dat dus eenmaal goed in de gaten hebt – en er is heel veel over geschreven. Eigenlijk kun je alles van gedrag van dieren te weten komen. Alles is leesbaar. Er zijn heel veel boeken. Ik heb net een fantastisch boek van Frans de Waal gelezen. Dat is een primatoloog, een mensenapenspecialist, echt van wereldformaat. En die heeft nu een boek geschreven over de evolutie van de moraal.

Anton van Munster: Wij kennen de moraal als een gegeven, zoals wij met elkaar omgaan. En hij heeft dat helemaal onderzocht en vastgesteld -- en met hem een aantal andere mensen -- dat in de evolutie de moraal gegroeid is. Dus dat er al van moraal sprake is bij, ten opzichte van ons, lagere diersoorten. En dat we uit dezelfde bron putten. Nogmaals de bevestiging van Darwin eigenlijk. Ik lees dat. En ik probeer te weten te komen wat bepaalde dieren drijft en beweegt. Ik ben ook door vreselijk moeilijke wetenschappelijke artikelen geworsteld, waar ik de helft niet van begreep. Maar het toch uiteindelijk herkende omdat ik het heb gevraagd aan mensen die het dan echt weten. En die kunnen het dan in eigen woorden goed uitleggen.