Leden Stills
| Thuisdraaiers |
| Written by Gé Aarts |
|
Cameraman en NSC lid Gé Aarts heeft in zijn huis een bioscoop, waarin hij bijna alle formaten film projecteert: "De bioscoop uit mijn jeugd had die typische sfeer die je kunt omschrijven met zien, horen,voelen en ruiken. Het begon al met de kassa, z'n klein hokje met en open venstertje met daar boven de voorname woorden: stalles, parket, fauteuill, balkon. We ( mijn tweelingbroertje en ik) kozen altijd voor balkon, de eerste rij, f 1,50. Die duistere zaal met die zwakke glas in lood wandlichtjes waar je stem zo droog klonk. "
  Luxor biosocoop in Bergen op Zoom Het rook er muf en je voelde de versleten plekken in het pluche. De reep witte chocolade was al op voor de film begon. Bioscoopreclame, dia's met fel gekleurde letters en telefoonnummers die je toch niet kunt onthouden. De kinderen sloten weddenschappen af wanneer het laatste plaatje met 'Kloeck en Moedig' kwam, met de ridders te paard.Het was een gejoel van jewelste. Dan een korte film, meestal een slapstick. Pauze bestond nog niet, je kon ook geen snoep en drank kopen, de bioscoop verdiende z'n geld nog met het draaien van films. Dan begon de hoofdfilm maar ondertussen had ik al vaak naar achteren gekeken naar dat magische venstertje waar die bewegende straal licht uit kwam. Het filmbeeld zag je in spiegelbeeld op het vuile ruitje. Je kon nog net een deel van de projector zien en als je geluk had de hand van de benijdenswaardige filmoperateur die net even scherpstelde (dat gebeurde toen nog).    De hele familie voor de projectie-cabine  Wat had ik graag eens in die cabine rondgekeken, maar zoiets durfde je niet te vragen. De typische felle tikken en de hoorbare krassen aan het begin van de film en tijdens de projectorwisselingen,het hoorde er allemaal bij.Het zacht hoorbare gesnor van de projector. Na afloop stond je via de nooduitgang achterin te knipperen in het daglicht en was je weer in de echte wereld. Je liep ook een beetje stoer als je een cowboyfilm had gezien. Mijn moeder logeerde in de schoolvakanties in de jaren 30 bij haar oom, die een bioscoop had. Dat was Luxor in Bergen op Zoom. Ze zat altijd naast de projector als de film boven 14 jaar was, de politie controleerde streng! We hingen aan haar lippen als ze vertelde over de pianist en de explicateur die van te voren kwamen oefenen. Haar oom schreef met krijt de filmtitels op de straat. Tante zat achter de kassa. s'Avonds in bed hoorde mijn moeder aan het geluid hoe ver de film was.    De tweelingbroers met hun moeder Begin jaren 60 nam ze ons vaak mee naar de Cineac,naast de Bijenkorf, in Rotterdam. Altijd in zondagse kleren en we stonden soms meer dan 1 uur in de rij. De doorlopende voorstelling duurde 1 uur, maar we bleven altijd net zo lang zitten tot we de tekenfilms 2 x ge- gezien hadden. En maar naar achteren kijken naar dat projectievenster. Op de lagere school elke week een film op de 16mm projector: educatieve films over de droogleggingen, industrie en landbouw en ook Bert Haanstra's 'Glas' en Deltafase 1. De meester zei: die naam moet je onthouden! Nu zag ik de héle projector en keek gefasineerd naar de draaiende afwikkelspoel met die ontelbare beeldjes. Later op de kunstacademie kwam Thijs Ockersen Hitchcock-films draaien op de Siemens-16mm projector. Na een tijdje ging ik zelf de projector inleggen. Nu heb ik op zolder mijn droom staan: Een AEG en een Philips 35 mm bioscoopprojector waar ik zelfs mijn zelf gedraaide polygoonjournaals op kan draaien. Die Siemens-projector staat er ook!    Thuisdraaier Gé Aarts Het meest tot de verbeelding spreken voor mij de oude filmbeelden met straatscenes met paardetrams, oude auto's, handkarren, arbeiders en deftige mensen, kinderen in matrozenpakjes, de schippers op de schuiten. Net of je terug in de tijd bent, die mensen leven ineens weer. Hoe is het mogelijk door z'n strookje met plaatjes!  |
